کوئینسی: راهبرد عربستان علیه انصارالله شکست خورده است

به گزارش مشرق ، الفاضل ابراهیم در تحلیلی برای اندیشکده «کوئینسی» با عنوان «چگونه راهبرد ضدانصارالله عربستان شکست خورد» نوشت: سیاست ریاض در یمن طی یک دهه بر این فرض استوار بود که اعمال حساب شده فشار نظامی، صرف هزینه و گذشت زمان سرانجام اهرم کافی برای مهار انصارالله یا وادار کردن آن به توافقی مطابق شروط عربستان ایجاد خواهد کرد، اما تحولات دو هفته اخیر این فرض را بیش از هر زمان دیگری زیر سؤال برده است.

به نوشته این تحلیل، انصارالله پس از به دست آوردن کنترل مناطق راهبردی در ساحل غربی یمن در دریای سرخ، اکنون به سوی «مأرب» پیشروی می کند؛ آخرین پایگاه مهم نیروهای یمنی وابسته به عربستان که بخشی از مهم ترین تأسیسات نفت و گاز کشور در آن قرار دارد.

نویسنده می گوید از دست رفتن مأرب برای مخالفان انصارالله می تواند ضربه ای تعیین کننده باشد، زیرا آخرین مرکز عمده جمعیتی و درآمدی آنها در شمال را از بین می برد و مسیر انصارالله را به سوی شبوه و حضرموت، دو استان غنی از انرژی در شرق یمن، بازتر می کند.

ضعف ساختاری مخالفان انصارالله

این تحلیل یکی از مشکلات اصلی ائتلاف سعودی را نبود فرماندهی یکپارچه می داند. به نوشته آن، در نبرد «المخا» دستور جعلی عقب نشینی با استفاده از صدای شبیه سازی شده یک فرمانده توسط هوش مصنوعی، از طریق رادیو و پیامک منتشر شد و میان نیروهایی که حتی یک اتاق عملیات مشترک مؤثر نداشتند، آشفتگی ایجاد کرد.

کوئینسی می نویسد مشکلات عربستان تنها به داخل یمن محدود نیست. وزارت خارجه عربستان تأیید کرده پهپادهایی که خط لوله شرق به غرب این کشور را از کار انداختند، از عراق پرتاب شده بودند. همزمان، حملات انصارالله به پایگاه خمیس مشیط و پیشروی این جنبش در ساحل غربی، فشار بر ریاض را افزایش داده است.

در این تحلیل آمده است که جنبش های مقاومت منطقه فشار بر عربستان را افزایش داده اند، در حالی که مذاکرات تهران و کشورهای عربی خلیج فارس درباره چارچوب کشتیرانی در تنگه هرمز نیز به نتیجه نرسیده و ریاض اکنون عملا همزمان با مشکل دو گلوگاه هرمز و باب المندب مواجه است.

واشنگتن وارد جنگ نمی شود

نویسنده همچنین می گوید واشنگتن کمک تعیین کننده ای به عربستان ارائه نکرده است. حدود 200 نیروی نظامی آمریکایی در قالب یک فرماندهی مشترک جدید در عربستان حضور دارند و اطلاعات و پشتیبانی هدف گیری ارائه می کنند، اما در عملیات رزمی مشارکت ندارند.

«دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا نیز در پاسخ به این پرسش که آیا واشنگتن برای حمایت از عربستان به انصارالله حمله خواهد کرد، عملا پاسخ منفی داد.

ترکیه و پاکستان نیز که براساس این گزارش با عربستان در پیمان دفاعی مکه قرار دارند، تاکنون وارد درگیری نشده اند. یک مقام ارشد ترکیه ای گفته است عملیاتی شدن این پیمان و ایجاد سازوکارهای برنامه ریزی و همکاری مشترک ممکن است «چند سال» طول بکشد.

فشار نظامی انصارالله را تضعیف نکرد

کوئینسی در ادامه استدلال می کند حتی پایان جنگ گسترده تر آمریکا و ایران نیز لزوما مشکل عربستان با انصارالله را حل نخواهد کرد.

«مارکو روبیو» وزیر خارجه آمریکا ادعا کرده است که انصارالله از ایران تبعیت می کند، اما نویسنده معتقد است شواهد موجود بیش از گذشته از این برداشت حمایت می کند که انصارالله در تصمیم گیری های خود استقلال قابل توجهی دارد و دشمنی آن با عربستان نیز پیش از حمایت ایران شکل گرفته است.

این تحلیل تأکید می کند که کارزارهای نظامی متعدد نیز نتوانسته اند انصارالله را از نظر نظامی تضعیف کنند؛ نه حملات رژیم صهیونیستی که تعدادی از مقام های ارشد این جنبش را به شهادت رساند و نه عملیات دوماهه و میلیارد دلاری بمباران آمریکا در سال گذشته.

نویسنده نتیجه می گیرد اگر فشار نظامی در چنین سطحی نتوانسته انصارالله را وادار به عقب نشینی کند، دست کم در کوتاه مدت «مذاکره تنها گزینه عملی» است.

انصارالله شروط خود را نیز علنی کرده است. «عبدالملک الحوثی» رهبر این جنبش در ماه مارس خواستار بیش از 57 میلیارد دلار غرامت بابت خسارت های بخش نفت ناشی از جنگ تحت رهبری عربستان، رفع محاصره فرودگاه ها و بنادر یمن و سهمی از درآمدهای نفت و گاز یمن شد.

کوئینسی در پایان می نویسد برای ریاض «راه خروج آسانی» وجود ندارد؛ زیرا حتی توافق بر سر چنین شروطی نیز تهدید را از بین نمی برد و انصارالله همچنان توانایی هدف قرار دادن زیرساخت های انرژی عربستان را حفظ خواهد کرد.